Για την πλοήγηση


Άρθρα


Κατάθλιψη και άνοια

Η κατάθλιψη αποτελεί ένα πολύ κοινό σύμπτωμα σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή άλλου είδους άνοια, ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώιμου ή μέσου σταδίου. Υπάρχουν αρκετές διαθέσιμες θεραπείες που μπορεί να επιφέρουν σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Αναγνωρίζοντας την κατάθλιψη σε ασθενή με άνοια μπορεί να είναι δύσκολο, καθώς η άνοια από μόνη της μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα. Παραδείγματα συμπτωμάτων που είναι κοινά σε κατάθλιψη και άνοια είναι:

 

  • Απάθεια
  • Έλλειψη ενδιαφέροντος για δραστηριότητες ή χόμπι
  • Κοινωνική απόσυρση
  • Απομόνωση
  • Προβλήματα συγκέντρωσης της προσοχής
  • Διαταραχή σκέψης

Επιπλέον, τα γνωστικά ελλείμματα που παρουσιάζουν οι ασθενείς με άνοια, καθιστούν συχνά δύσκολη την επικοινωνία και την έκαφραση των συναισθημάτων τους, όπως η θλίψη, η απελπισία, η ενοχή και άλλα που σχετίζονται και με την κατάθλιψη.

 

Η κατάθλιψη στα πλαίσια της άνοιας δε μοιάζει πάντα με την κατάθλιψη που εμφανίζουν οι ασθενείς χωρίς άνοια. Παρακάτω αναφέρονται ορισμένοι παράμετροι που μπορεί να διαφοροποιούν την κατάθλιψη σε ασθενείς με άνοια:

 

  • Μπορεί να είναι λιγότερο σοβαρή
  • Μπορεί να μη διαρκεί πολύ και τα συμπτώματα είναι δυνατό να “έρχονται και να φεύγουν”
  • Ο ασθενής με άνοια είναι λιγότερο πιθανό να μιλάει για αυτοκτονία ή να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας

 Ως φροντιστής ασθενούς με άνοια, αν αναγνωρίσετε σημεία κατάθλιψης, απευθυνθείτε στο θεράποντα νευρολόγο του. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη αντιμετώπιση μπορεί να βελτιώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και τη λειτουργικότητα του ασθενούς.

 

Διάγνωση κατάθλιψης σε ασθενή με άνοια

Δεν υπάρχει κάποιο μεμονωμένο τεστ ή ερωτηματολόγιο για τη διάγνωση της κατάθλιψης. Για τη διάγνωση της κατάστασης απαιτείται ενδελεχής εκτίμηση και αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας, ειδικά αφού παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων και κάποιες άλλες ιατρικές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν παραπλήσια συμπτώματα.

 

Η αξιολόγηση της κατάστασης θα περιλαμβάνει:

  • Λεπτομερή λήψη του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς
  • Φυσική εξέταση καθώς και εξέταση των νοητικών λειτουργιών
  • Συνέντευξη με μέλη της οικογένειας που γνωρίζουν καλά τον ασθενή

Προκειμένου να διαγνωσθεί ένας ασθενής με άνοια ότι πάσχει και από κατάθλιψη πρέπει να εμφανίζει καταθλιπτική διάθεση ή μειωμένη ευχαρίστηση σε συνήθεις δραστηριότητες, μαζί με δύο ή περισσότερα από τα παρακάτω συμπτώματα για χρονικό διάστημα δύο ή περισσότερων εβδομάδων:

  • Κοινωνική απομόνωση ή απόσυρση
  • Μειωμένη όρεξη που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλη ιατρική κατάσταση
  • Διαταραγμένος ύπνος
  • Διέγερση - Ανησυχία
  • Ευερεθιστότητα
  • Κόπωση ή μείωση της ενεργητικότητας
  • Αίσθημα απελπισίας ή υπερβολικής ενοχής
  • Επαναλαμβανόμενες σκέψεις θανάτου και σχέδια ή απόπειρα αυτοκτονίας

Θεραπεύοντας την κατάθλιψη

Λαμβάνοντας την κατάλληλη θεραπεία για την κατάθλιψη μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής.

Η πιο κοινή αντιμετώπιση της κατάθλιψης σε ασθενείς με άνοια περιλαμβάνει ένα συνδυασμό φαρμακευτικής αγωγής, συμβουλευτικής και σταδιακής επανασύνδεσης του ασθενούς με δραστηριότητες και άτομα που του προκαλούν ευτυχία. Απλά λέγοντας στον ασθενή με άνοια να “είναι πιο χαρούμενος” ή να “ξεφύγει από αυτή την κατάσταση” ή να “προσπαθήσει περισσότερο” σπάνια μπορεί να βοηθήσει μεμονωμένα. Τα άτομα που υποφέρουν από κατάθλιψη, με ή χωρίς άνοια, σπάνια είναι σε θέση να βοηθήσουν μόνοι τους τον εαυτό τους, χωρίς πολύ υποστήριξη από το περιβάλλον και χωρίς ιατρική βοήθεια.

 

Μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις

Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή που θα θέσει ο θεράπων ιατρός υπάρχουν μια σειρά από μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις που μπορεί να είναι εξίσου ή και περισσότερο αποτελεσματικές στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς, όπως:

  1. Ομάδες υποστήριξης μπορεί να είναι αρκετά βοηθητικές, ειδικά σε πρώιμα στάδια ασθενών με άνοια που έχουν επίγνωση των προβλημάτων τους και προτιμούν να έχουν ενεργό ρόλο στην αναζήτηση βοήθειας από άλλους. Η συμβουλευτική θεραπευτική αποτελεί επίσης μια άλλη επιλογή, ιδίως για άτομα που αισθάνονται άβολα να λειτουργήσουν στα πλαίσια μιας ομάδας.
  2. Προγραμματισμός μιας προβλέψιμης καθημερινής ρουτίνας, εκμεταλλευόμενοι την καλύτερη χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της ημέρας για να πετύχουν δύσκολες δραστηριότητες
  3. Λίστα με δραστηριότητες, άτομα ή μέρη στα οποία ο ασθενής χαίρεται να πηγαίνει ή να βλέπει και προγραμματισμός αυτών των δραστηριότητων όσο περισσότερο συχνά κατά τη διάρκεια των ημερών
  4. Υποβοηθήση του ατόμου να ασκείται καθημερινά, ειδικά το πρωί
  5. Βοήθεια στο να αναγνωρίσει ο φροντιστής και να αποδεχτεί την ανησυχία ή τη θλίψη του ασθενούς, ενώ συνεχίζει να του εκφράζει την ελπίδα ότι σύντομα θα βελτιωθούν τα συμπτώματα και θα αισθάνεται καλύτερα
  6. “Εορτασμός” μικρών επιτυχιών και περιστάσεων
  7. Ανεύρεση τρόπων με τους οποίους ο ασθενής μπορεί να συνεισφέρει στην οικογενειακή ζωή και συνεχής επιβράβευση για τη συνεισφορά του
  8. Παροχή συνεχούς διαβεβαίωσης ότι το άτομο είναι αγαπητό, αξιοσέβαστο και εκτιμάται ως μέλος της οικογένειας και όχι μόνο για το τι μπορεί να κάνει
  9. Προσφορά κάποιων αγαπημένων τροφών ή δραστηριοτήτων που είναι χαλαρωτικές για το άτομο
  10. Διαβεβαίωση του ατόμου ότι δεν πρόκειται να παραγκωνιστεί ή να εγκαταλειφθεί

 

Φαρμακευτικές παρεμβάσεις στην κατάθλιψη σε ασθενείς με άνοια

Υπάρχουν πολλοί τύποι αντικαταθλιπτικών που είναι διαθέσιμοι για τη θεραπεία της κατάθλιψης. Τα αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) είναι αυτά που χρησιμοποιούνται πιο συχνά σε ασθενείς με άνοια και κατάθλιψη, καθώς εμφανίζουν μειωμένο κίνδυνο σε σχέση με άλλα για πρόκληση αλληλεπιδράσεων με άλλες φαρμακευτικές αγωγές.

Όπως και με κάθε άλλου είδους φαρμακευτική αγωγή, σιγουρευτείτε να ενημερωθείτε από τον γιατρό σας για τους κινδύνους και τα οφέλη, όπως και για την παρακολούθηση που πρέπει να ακολουθήσει.

Migraine Triggers

Παράγοντες που “πυροδοτούν” την ημικρανία

 Η ακριβής αιτία που προκαλεί τα ημικρανικά επεισόδια δεν είναι ακόμα εντελώς κατανοητή, αλλά οι γιατροί γνωρίζουν ότι αρκετοί παράγοντες μπορεί να “πυροδοτήσουν” μια ημικρανία. Αν ανήκετε σε έναν από τους εκατομμύρια ανθρώπους που αντιμετωπίζουν συχνές ή περιστασιακές ημικρανίες, είναι σημαντικό να αντιληφθείτε τους παράγοντες που προσωπικά μπορεί να επάγουν ένα επεισόδιο ημικρανίας, ώστε να μπορείτε πιθανώς να τους αποφύγετε. Τηρώντας ένα ημερολόγιο κεφαλαλγιών και καταγράφοντας τους πιθανούς παράγοντες πυροδότησης μπορεί να αποβεί βοηθητικό στην αποφυγή τέτοιων επεισοδίων στο μέλλον. Επίσης, είναι ζωτικής σημασίας να μη γίνεται κατάχρηση των φαρμάκων που σας έχουν χορηγηθεί για τη θεραπεία της ημικρανίας, γιατί αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των ημικρανικών επεισοδίων ή σε συμπτώματα χρόνιας ημικρανίας.

1. Στρες

 Μια δραματική αύξηση στο σωματικό ή στο ψυχολογικό στρες μπορεί να πυροδοτήσει κάποιο επεισόδιο ημικρανίας.

2.Έλλειψη ύπνου ή αναστροφή του κύκλου του ύπνου (jet lag)

 Η διαταραχή του ύπνου αποτελεί έναν από τους πιο συχνούς παράγοντες που σχετίζονται με ημικρανίες. Ο ανεπαρκής ύπνος, αλλά και ο υπερβολικός ύπνος, αναφέρονται συχνά ως παράγοντες που πυροδοτούν κρίσεις ημικρανίας. Το ίδιο ισχύει και για την αλλαγή των ωρών του ύπνου (jet lag). Η αϋπνία είναι η πιο κοινή διαταραχή του ύπνου που σχετίζεται με χρόνια ημικρανία. Οι ασθενείς με χρόνια ημικρανία που υποφέρουν απο αϋπνία εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο για αγχώδη διαταραχή ή κατάθλιψη.

3.Διατροφικά πρόσθετα

Το τεχνητό γλυκαντικό ασπαρτάμη και το ενισχυτικό γεύσης όξινο γλουταμινικό νάτριο (monosodium glutamate) μπορεί να πυροδοτήσουν ένα επεισόδιο ημικρανίας.

4.Πείνα ή αφυδάτωση

Είναι φρόνιμο οι ασθενείς που υποφέρουν από ημικρανίες να μην παραλείπουν γεύματα. Η παράλειψη γευμάτων έχει βρεθεί ότι συχνά σχετίζεται με την έναρξη ημικρανιών. Η αφυδάτωση εμφανίζει επίσης συσχέτιση με την ημικρανία.

5.Καφεϊνούχα ροφήματα

Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν ότι η υπερβολική κατανάλωση καφεΐνης μπορεί να πυροδοτήσει τις ημικρανίες. Για αυτό το λόγο είναι συνετό να γίνεται λελογισμένη πρόσληψη καφέ, τσαγιού, ανθρακούχων αναψυκτικών με καφεΐνη, καθώς και ενεργειακών ποτών (energy drinks). Ορισμένοι ερευνητές αναφέρουν ότι και η απότομη διακοπή της καφεΐνης σε άτομο που την κατανάλωνε συχνά μπορεί επίσης να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο ημικρανίας. Να έχετε υπόψη ότι και ορισμένα αναλγητικά φάρμακα που χορηγούνται για την ανακούφιση σε περίπτωση ημικρανίας μπορεί να περιέχουν σημαντική ποσότητα καφεΐνης.

6.Κατάχρηση φαρμάκων

Η κατάχρηση των αναλγητικών φαρμάκων αποτελεί έναν από τους πιο συχνούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε μια κατάσταση που λέγεται “κεφαλαλγία από κατάχρηση αναλγητικών”. Συγκεκριμένα, άτομα που κάνουν κατάχρηση έστω και απλών, μη συνταγογραφούμενων αναλγητικών είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν χρόνιες ημικρανίες ενώ πριν εμφάνιζαν πιο περιστασιακά επεισόδια. Η κατάχρηση των φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει τόσο σε αύξηση της συχνότητας των ημικρανιών όσο και και σε αύξηση της έντασης του πόνου.

7.Αλκοόλ

Ενά απότους πιο συχνούς παράγοντες πυροδότησης των ημικρανιών αποτελεί το αλκοόλ και ειδικά το κόκκινο κρασί κυρίως στον γυναικείο πληθυσμό.

8.Περίεργες ή έντονες οσμές

 Περίπου 50% των ασθενών με ημικρανία αναφέρουν ότι δεν μπορούν να ανεχθούν πολύ δυνατές μυρωδιές, ένα φαινόμενο που είναι γνωστό ως “οσμοφοβία” και είναι μοναδικό για τους ασθενείς που υποφέρουν από ημικρανίες.

9.Έντονο φως και δυνατοί ήχοι

Ορισμένοι ασθενείς αναφέρουν ότι έντονο φως, φώτα που τρεμοπαίζουν ή δυνατοί θόρυβοι μπορεί να αποτελέσουν παράγοντες που πυροδοτούν μια οξεία κρίση ημικρανίας. Ακόμα και μια σύντομη έκθεση σε συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας μπορεί προκαλέσει ημικρανία σε κάποιο ασθενή.

 10.Φάρμακα

Ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ως παρενέργεια κάποιο επεισόδιο κεφαλαλγίας.

 11.Ορμόνες

Οι γυναίκες εμφανίζουν πιο συχνά ημικρανίες σε σχέση με τους άντρες. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι οι διακυμάνσεις των γυναικείων ορμονών λόγω του καταμήνιου κύκλου παίζουν σημαντικό ρόλο στην έναρξη και τη σοβαρότητα του επεισοδίου της ημικρανίας. Η χρήση των αντισυλληπτικών χαπιών μπορεί να επειδεινώσει τα συμπτώματα της ημικρανίας, ενώ η εμμηνόπαυση συνήθως σχετίζεται με ανακούφιση από τα επεισόδια.

 12.Σωματική άσκηση

Η πολύ έντονη σωματική δραστηριότητα μπορεί να πυροδοτήσει μια ημικρανία. Πολλοί ασθενείς με ημικρανία που επάγεται από την άσκηση αναφέρουν ότι συχνότερα η κεφαλαλγία ξεκινά με αιφνίδιο άλγος στον αυχένα ή στην ινιακή χώρα.

 13.Τρόφιμα

Ορισμένα τροφιμα, όπως η σοκολάτα, το τυρί, το κόκκινο κρασία κλπ. φαίνεται ότι πιθανώς να σχετίζονται με την εμφάνιση ημικρανικών επεισοδίων.

Αίτια “μουδιάσματος”

Το λεγόμενο “μούδιασμα” (ή αιμωδία όπως είναι ο επιστημονικός όρος) συνήθως οφείλεται σε βλάβη, ερεθισμό ή συμπίεση κάποιου νεύρου. Ένας μεμονωμένος περιφερικός κλάδος νεύρου, ή ορισμένοι κλάδοι μαζί μπορεί να επηρεάζονται, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της κήλης του μεσοσπονδύλιου δίσκου στη μέση, ή στο σύνδρομο του καρπίαιου σωλήνα στον καρπό. Ορισμένες παθήσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, που μπορεί να επηρεάσουν τα “ευαίσθητα”, πιο απομακρυσμένα νεύρα του ανθρώπινου οργανισμού (όπως αυτά που νευρώνουν τα πόδια), είναι δυνατό να προκαλέσουν αίσθημα μουδιάσματος.

 Συνήθως, τα επηρεασμένα νεύρα εντοπίζονται περιφερικά στο σώμα. Σπάνια το αίσθημα του μουδιάσματος μπορεί να προκληθεί από προβλήματα του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού (δηλαδή του κεντρικού νευρικού συστήματος). Επίσης, σπάνια το μούδιασμα από μόνο του σχετίζεται με δυνητικά επικίνδυνες με τη ζωή καταστάσεις, όπως το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή οι όγκοι.

 Ο γιατρός σας θα χρειαστεί να έχει λεπτομερή πληροφόρηση σχετικά με τα συμπτώματα σας ώστε να μπορεί να διαγνώσει την αιτία του προβλήματος. Ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις είναι δυνατό να χριεαστούν ώστε να επιβεβαιωθεί η αιτία πριν αρχίσει κανείς την κατάλληλη θεραπεία.

 Πιθανές αιτίες μουδιάσματος αποτελούν:

  • Κατάχρηση αλκοόλ
  • Αμυλοείδωση
  • Βλάβη του βραχιονίου πλέγματος
  • Εγκεφαλικό ανεύρυσμα
  • Όγκος εγκεφάλου
  • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
  • Νόσος Charcot-Marie-Tooth
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Νόσος Fabry
  • Σύνδρομο Guillain-Barre
  • Δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα
  • Κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου
  • Νόσος Lyme
  • Πολλαπλή σκλήρυνση
  • Παρανεοπλασματικά σύνδρομα
  • Συμπίεση περιφερικού νεύρου (ωλένιο ή περονιαίο νεύρο)
  • Περιφερική νευροπάθεια
  • Πορφυρία
  • Νόσος Raynaud
  • Παρενέργειες χημειοθεραπειών ή αντι-HIV φαρμάκων
  • Σύνδρομο Sjogren
  • Βλάβη νωτιαίου μυελού
  • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Σύφιλη
  • Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Αγγειίτιδα
  • Ανεπάρκεια βιταμίνης B-12
Πότε εμφανίζεται και πώς θεραπεύεται ο τρόμος των άνω άκρων?

Σημεία - κλειδιά σε σχέση με τα χέρια που τρέμουν:

 

  • Ο τρόμος των άνω άκρων συνήθως οφείλεται σε μια κατάσταση που ονομάζεται “ιδιοπαθής τρόμος”
  • Ο ιδιοπαθής τρόμος μπορεί να επιδεινώνεται με την πάροδο των ετών
  • Το θεραπευτικό πλάνο θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων και εξατομικεύεται στον κάθε ασθενή από τον νευρολόγο του

 

Τα χέρια που τρέμουν (τρόμος άνω άκρων) είναι συνήθως μια κατάσταση που δεν είναι απειλητική για τη ζωή, αλλά μπορεί να επηρεάζονται σημαντικά οι καθημερινές δραστηριότητες. Επίσης, μπορεί να αποτελεί ένα πρώιμο και προειδοποιητικό σημείο ορισμένων νευρολογικών και εκφυλιστικών καταστάσεων. Αν εμφανίζεται τρόμος άνω άκρων (είτε με τις κινήσεις, είτε σε ηρεμία) πρέπει να μιλήσετε με ένα νευρολόγο για να γίνει εκτίμηση, διάγνωση και αντιμετώπιση.

 

Πολλοί άνθρωποι συσχετίζουν τον τρόμο των άνω άκρων με τη νόσο του Parkinson, αλλά η πιο κοινή αιτία στην πλειονότητα των περιπτώσεων είναι ο ιδιοπαθής τρόμος.

 

Ο ιδιοπαθής τρόμος αποτελεί την πιο κοινή νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει τους ενήλικες, παρόλα αυτά δεν είναι πολύ καλά κατανοητή. Πιθανότατα προκαλείται από μια διαταραχή που σχετίζεται με την παρεγκεφαλίδα (τμήμα του ανθρώπινου εγκεφάλου). Οι ερευνητές δεν έχουν πλήρως διαλευκάνει τί ακριβώς προκαλεί αυτή τη διαταραχή, αν αποτελεί εκφυλιστική διεργασία ή πως μπορεί να σταματήσει.

 

Οι άνθρωποι που πάσχουν από ιδιοπαθή τρόμο εμφανίζουν συχνά αυτόν τον τρόμο (“τρέμουλο”). Ο τρόμος είναι πιο συχνός στις άκρες χείρες, στα άνω άκρα, στο κεφάλι και στις φωνητικές χορδές και δεν μπορεί να κατασταλλεί-ελεγχθεί από τον ασθενή. Ο τρόμος είναι πιο εμφανής όταν κανείς προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει το άκρο. Όταν οι μυες είναι χαλαροί, ο τρόμος μπορεί να μην εμφανίζεται καθόλου ή να είναι πολύ ήπιος.

 

Αντίθετα, οι ασθενείς με νόσο του Parkinson τυπικά εμφανίζουν τρόμο άνω άκρων όταν οι μύες είναι σε ηρεμία και ο τρόμος μειώνεται ή και εξαφανίζεται τελείως όταν οι μύες χρησιμεύουν για κάποια κίνηση.

 

Τρόμος άνω άκρων μπορεί να προκαλείται και σε άλλες καταστάσεις-παθήσεις, όπως:

 

  • Επιληψία
  • Υπερθυρεοειδισμό
  • Βλάβη της παρεγκεφαλίδας
  • Νόσος του Huntington
  • Παρενέργειες φαρμάκων
  • Υπερδοσολογία καφεΐνης
  • Κατάχρηση αλκοόλ
  • Άγχος
  • Υπογλυκαιμία

 

Υπάρχει θεραπεία για τον τρόμο των άνω άκρων?

 

Οι θεραπευτικές επιλογές θα καθοριστούν από τον νευρολόγο σας ανάλογα με την αιτία, παρόλο που σε πολλές καταστάσεις δεν υπάρχει ακόμα αποτελεσματική θεραπεία. Αν ο τρόμος οφείλεται σε κάποια υποκείμενη κατάσταση, με τη θεραπεία αυτής της κατάστασης μπορεί να έχουμε ελάττωση ή εξάλειψη του τρόμου. Αν η καφεΐνη, το αλκοόλ ή άλλες “διεγερτικές” ουσίες επηρεάζουν τον τρόμο, πρέπει κανείς να σκεφτεί να τις ελαττώσει ή να τις απομακρύνει από τη διατροφή του. Αν ο τρόμος είναι αποτέλεσμα παρενέργειας κάποιου φαρμάκου, πρέπει να μιλήσει με το γιατρό του για πιθανή απομάκρυνση του φαρμάκου και άλλες θεραπευτικές επιλογές.

 

Αν ο τρόμος των άνω άκρων οφείλεται σε ιδιοπαθή τρόμο, δεν υπάρχει προς το παρόν θεραπεία που να μπορεί να τον εξαλείψει τελείως. Η κατάσταση αυτή, που ξεκινάει μετά την ενηλικίωση, συνήθως χειροτερεύει με την πρόοδο της ηλικίας. Οι θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν μπορεί να προσφέρουν μια υποχώρηση των συμπτωμάτων. Το είδος της θεραπείας θα εξαρτηθεί από το πόσο σοβαρά είναι τα συμπτώματα και από τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να προκύψουν μετά τη θεραπεία. Η συζήτηση και η εκτίμηση από τον νευρολόγο σας μπορεί να βοηθήσουν για να βρεθεί το βέλτιστο όφελος με τις λιγότερες παρενέργειες.

Άνοια και διαβήτης - Υπάρχει κάποια συσχέτιση;

Τί κοινό έχουν η άνοια και ο διαβήτης?

 Ο σακχαρώδης διαβήτης εμφανίζεται όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να παράγει αρκετή ινσουλίνη ή να χρησιμοποιήσει επαρκώς την ινσουλίνη που κυκλοφορεί. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που χρησιμοποιείται από το σώμα για τον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου ή του ποσού γλυκόζης που κυκλοφορεί στο αίμα. Η γλυκόζη αποτελεί μια από τις κύριες πηγές ενέργειας του ανθρώπινου οργανισμού και παρέχει ενέργεια που χρειάζεται το σώμα για να εκτελεί όλες τις απαραίτητες λειτουργίες.

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι σακχαρώδη διαβήτη - ο τύπος 1 και ο τύπος 2. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο τύπου 2 διαβήτης μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη νόσο του Alzheimer, την αγγειακή άνοια καθώς και άλλους τύπους άνοιας, καθώς τα καρδιοαγγειακά προβλήματα που σχετίζονται με τον διαβήτη σχετίζονται επίσης και με την άνοια. Αυτά περιλαμβάνουν:

  • Παχυσαρκία
  • Καρδιακή νόσο ή οικογενειακό ιστορικό καρδιακής νόσου
  • Βλάβη των αγγείων
  • Διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος
  • Υψηλά επίπεδα χοληστερόλης
  • Υψηλή αρτηριακή πίεση

Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι, όπως συμβαίνει και στον διαβήτη, η γλυκόζη δε χρησιμοποείται “σωστά” σε εγκεφάλους ασθενών με νόσο Alzheimer. Το γεγονός αυτό μπορεί να οφείλεται στο θάνατο των νευρικών κυττάρων, με αποτέλεσμα τη μείωση της ικανότητας του εγκεφάλου να ερμηνεύει μηνύματα. Στην περίπτωση της αγγειακής άνοιας, τα νευρικά κύτταρα υφίστανται έλλειψη οξυγόνου, παρεμποδίζοντας τα κύτταρα να επικοινωνούν το ένα με το άλλο.

Οι πλάκες του β-αμυλοειδούς, που συσσωρεύονται στους εγκεφάλους ασθενών με νόσο Alzheimer, έχει βρεθεί ότι παρεμποδίζουν τους υποδοχείς της ινσουλίνης στον εγκέφαλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζεται η παραγωγή της ινσουλίνης με συνέπεια τα νευρικά κύτταρα να “απευεσθητοποιούνται” απέναντι στην ινσουλίνη. 

Είναι η νόσος Alzheimer ο “διαβήτης τύπου 3”?

Πρόσφατες μελέτες καταδεικνύουν ότι οι εγκέφαλοι ασθενών με νόσο Alzheimer παραμένουν διαρκώς σε μια “διαβητική καταάσταση”, εν μέρει λόγω της έλλειψης ευαισθησίας στην ινσουλίνη. Υπάρχουν πολλές ομοιότηταες στους εγκεφάλους ασθενών με διαβήτη και στους εγκεφάλους ασθενών με νόσο Alzheimer. Ωστόσο, ο σακχαρώδης διαβήτης σήμερα αναγνωρίζεται μόνο ως παράγοντας κινδύνου. Ορισμένοι ασθενείς με διαβήτη μπορεί στο μέλλον να εμφανίσουν άνοια, αλλά αρκετοί όχι.

Μειώνοντας τον κίνδυνο για διαβήτη και άνοια

Ό,τι είναι γνωστό ότι είναι καλό για την καρδιά είναι καλό και για τον εγκέφαλο. Ένας υγιεινός τρόπος ζωής που προάγει την καλή λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος είναι ωφέλιμος και για τον εγκέφαλο, όπως:

  • Μια υγιεινή διατροφή πλούσια σε βιταμίνη D, φυλλικό και βιταμίνες B6 και B12
  • Τακτική φυσική άσκηση (τόσο για το σώμα όσο και για το μυαλό)
  • Κοινωνικοποίηση
  • Προστασία του κεφαλιού κατά την άθληση

Πηγή: Alzheimer Society Canada, www.alzheimer.ca

Με τί ασχολείται ο νευρολόγος?

Ο νευρολόγος είναι ένας ειδικός ιατρός που ασχολείται με παθήσεις που αφορούν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό (το κεντρικό νευρικό σύστημα), τα περιφερικά νεύρα (τα νεύρα που συνδέουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό με τα διάφορα όργανα, τους μυς και τις αρθρώσεις). Οι νευρολογικές παθήσεις περιλαμβάνουν τις κεφαλαλγίες, την επιληψία, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, τις κινητικές διαταραχές (όπως ο τρόμος ή η νόσος του Parkinson), τις άνοιες και άλλα νευροεκφυλιστικά νοσήματα, τη μυασθένεια και τις μυοπάθειες, τις διαταραχές ύπνου και πολλά άλλα.

 

10 κορυφαίοι λόγοι για τους οποίους κάποιος πρέπει να επισκεφθεί νευρολόγο:

 

  1. Κεφαλαλγίες: Οι κεφαλαλγίες είναι κάτι από το οποίο λίγο ως πολύ όλοι έχουμε υποφέρει. Μπορεί να έχουμε αισθανθεί τάση, σφίξιμο, πόνο κατά μήκος των μυών του αυχένα, στο μέτωπο, στους κροτάφους ή στους ώμους και στη βάση του κρανίου. Οι κεφαλαλγίες μπορεί να προκληθούν από διάφορες καταστάσεις, όπως φλεγμονές των παραρρίνιων κόλπων ή από σφύζουσα οδονταλγία μετά από μια επίσκεψη στον οδοντίατρο. Τα συμπτώματα πιο σοβαρών κεφαλαλγιών, συμπεριλαμβανομένων των ημικρανιών, μπορεί να αφορούν ναυτία, έμετο, άλγος που είναι πολύ έντονο ή συνεχόμενο, κεφαλαλγία που εγκαθίσταται αιφνίδια (“κεραυνοβόλος κεφαλαλγία”) ή που επιδεινώνεται με την πίεση, κεφαλαλγία που αφυπνίζει τον ασθενή ή έχει ταυτόχρονα διαταραχές οράσεως ή ακόμα συνοδεύεται από επιληπτική κρίση.
  2. Χρόνιος πόνος: Ο χρόνιος πόνος είναι ο πόνος που διαρκεί για μήνες ή και χρόνια. Ο πόνος συνήθως προέρχεται από κάποια ασθένεια ή τραυματισμό, αλλά όταν διαρκεί περισσότερο από το σύνηθες διάστημα ανάρρωσης, μπορεί να αποτελεί το σύμπτωμα ενός διαφορετικού προβλήματος. Όταν ο πόνος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αλλιώς και επιμένει, μπορεί να χρειαστεί κανείς να επισκεφθεί έναν νευρολόγο, ειδικά αν εμφανίζει και άλλα συμπτώματα, όπως αδυναμία, μούδιασμα ή διαταραχές από την κύστη ή το έντερο.
  3. Ζάλη - Ίλιγγος: Η ζάλη μπορεί να είναι το αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών καταστάσεων. Οι νευρολόγοι ασχολούνται με τη ζάλη που είναι σύμπτωμα κεντρικής αιτιολογίας ιλίγγου ή αστάθειας - έλλειψης ισορροπίας.
  4. Μούδιασμα (αιμωδία) ή δυσαισθησίες: Τα μουδιάσματα ή οι δυσαισθησίες (“βελόνιασμα”, “καυσαλγία”) μπορεί να συμβούν σε έδαφος διαφόρων αιτιών, κάποιες από τις οποίες είναι απλές (όπως μια κακή στάση του σώματος ή ενός άκρου). Ωστόσο, αν το μούδιασμα επιμένει, εμφανίζεται ξαφνικά ή συμβαίνει μόνο στη μια πλευρά του σώματος θα χρειαστεί κανείς να επισκεφθεί νευρολόγο. Το μούδιασμα από μόνο του μπορεί να αποτελεί σημάδι αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ) και σε αυτή την περίπτωση κανείς πρέπει να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια.
  5. Αδυναμία: Το αίσθημα αδυναμίας για το οποίο κανείς πρέπει να απευθυνθεί στο γιατρό είναι διαφορετικό από την κόπωση ή τους μυικούς πόνους που αισθάνεται μετά από έντονη φυσική άσκηση ή από άρση βαρών. Μυική αδυναμία που εμφανίζεται όταν αισθάνεται κανείς οτι χρειάζεται επιπλέον προσπάθεια για να κινήσει τα χέρια ή τα πόδια του αποτελεί σύμπτωμα για το οποίο πρέπει να δει τον νευρολόγο. Τέτοιου είδους αδυναμία μπορεί να προκληθεί από σοβαρές καταστάσεις ή νόσους του νευρικού συστήματος, όπως το εγκεφαλικό.
  6. Κινητικά προβλήματα: Προβλήματα κίνησης, όπως δυσχέρεια βάδισης, αστάθεια, ακούσιες κινήσεις, τρόμος κ.α., μπορεί να αποτελούν συμπτώματα προβλημάτων του νευρικού συστήματος. Είναι πιθανό κανείς να χρειαστεί να δει έναν νευρολόγο αν τα κινητικά αυτά προβλήματα διαταράσσουν την καθημερινότητά του.
  7. Επιληπτικές κρίσεις: Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να είναι πολύ ήπιες (ανεπαίσθητες) εώς και πολύ έντονες. Τα συμπτώματα των επιληψιών μπορεί να κυμαίνονται από απλή καθήλωση του βλέμματος μέχρι απώλεια συνείδησης και σπασμούς των άκρων, αναπνευστική δυσχέρεια, σύγχυση. Ενώ κάποια επεισόδια μπορεί να προκληθούν από υπογλυκαιμία ή στέρηση ορισμένων εξαρτησιογόνων ουσιών, οι αιφνίδιες επιληπτικές κρίσεις χωρίς προφανή αιτία αποτελούν λόγο για να αναζητήσει κανείς ιατρική βοήθεια.
  8. Διαταραχές της όρασης: Η δυσκολία στην όραση είναι δυνατό να προκληθεί από τη γήρανση του νευρικού συστήματος. Αν η έκπτωση της όρασης είναι αιφνίδια και αφορά και τα δύο μάτια, θα πρέπει να εκτιμηθεί από οφθαλμίατρο, ο οποίος μπορεί να κατευθύνει τον ασθενή για το πότε χρειάζεται να επισκεφθεί νευρολόγο.
  9. Προβλήματα μνήμης ή σύγχυση: Προβλήματα κατά την ομιλία, διαταραχές μνήμης, μεταβολές της προσωπικότητας ή σύγχυση αποτελούν όλα προβλήματα τα οποία μπορεί να οφείλονται σε διαταραχές από τον εγκέφαλο, τον νωτιαίο μυελό και τα νεύρα. Κάποια από τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε διαταραχές μάθησης ή να αποτελούν συμπτώματα νόσων όπως η νόσος Alzheimer.
  10. Προβλήματα ύπνου: Πολλές διαταραχές, όπως η υπνική άπνοια, το στρες, το άγχος, οι εφιάλτες σχετίζονται με αϋπνία ή διακοπτόμενο ύπνο. Ορισμένες από τις καταστάσεις αυτές μπορεί να σχετίζονται με νευρολογικές καταστάσεις. Ένα παράδειγμα νευρολογικής διαταραχής είναι η ναρκοληψία, που αποτελεί μια χρόνια, γενετική διαταραχή, χωρίς γνωστά αίτια, χαρακτηρίζεται από περιόδους υπερυπνίας και επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα.
Συχνές ερωτήσεις για την κεφαλαλγία - ημικρανία

Τι είναι η ημικρανία; Τι την προκαλεί και πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε;

 

Σε γενικές γραμμές, η ημικρανία ξεκινά ως ένα ήπιος πόνος και στη συνέχεια εξελίσσεται σε ένα συνεχή και σφύζοντα πόνο που μπορεί να νιώσει κανείς στους κροτάφους, καθώς και στο πρόσθιο ή πίσω μέρος του ενός ή και των δύο πλευρών του κεφαλιού. Ο πόνος συνήθως συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, και ευαισθησία στο φως και τους θορύβους. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν μια αύρα πριν από το επεισόδιο. Η ημικρανία πιστεύεται ότι οφείλεται σε διάφορες χημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο. Η θεραπεία για την ημικρανία μπορεί να περιλαμβάνει απλά παυσίπονα ή συνταγογραφούμενα φάρμακα, καθώς και τεχνικές αυτοβοήθειας, όπως τεχνικές χαλάρωσης και βιοανάδραση (biofeedback).

 

Τί είναι η "αύρα"?

 

Σε περίπου 15-20% των ασθενών η ημικρανία εμφανίζεται με "αύρα", η οποία είναι μια εκδήλωση νευρολογικών συμπτωμάτων πριν από την κεφαλαλγία. Η αύρα μπορεί να περιλαμβάνει οπτικά συμπτώματα (π.χ. φωταψίες, σκοτώματα κλπ.) ή ακουστικές ψευδαισθήσεις, ή διαταραχές στην όσφρηση (όπως παράξενες μυρωδιές), στη γεύση ή στην αφή. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν μουδιάσματα, νυγμώδες αίσθημα, ή δυσκολία στην ανάκληση ή προφορά της σωστής λέξης. Αυτές οι νευρολογικές εκδηλώσεις μπορεί να διαρκέσουν ως και εξήντα λεπτά και εξασθενούν καθώς αρχίζει ο πονοκέφαλος.

 

Τι είναι ένα "έναυσμα";

 

Ορισμένοι φυσικοί ή περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως τρόφιμα, ορμονικές αλλαγές και το άγχος, μπορεί να οδηγήσουν ή να αποτελέσουν "έναυσμα" μιας ημικρανίας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα "εναύσματα" είναι διαφορετικά για τον καθένα. Γι 'αυτό,  θα πρέπει ο ασθενής να καταλάβει ποιοι παράγοντες τον επηρεάζουν και "πυροδοτούν" την ημικρανία και ποιοι όχι. Διατηρώντας ένα ημερολόγιο κεφαλαλγιών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για την καταγραφή της συχνότητας, των "εναυσμάτων", της διάρκειας των κεφαλαλγιών, κ.α. Η μελέτη του ημερολογίου σε συνεργασία με το γιατρό θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε καλύτερα την κατάστασή σας

 

Τί είναι η προληπτική θεραπεία της ημικρανίας;

 

Προληπτικά φάρμακα για την ημικρανία - μερικές φορές αναφέρονται ως "προφυλακτική" θεραπεία - χρησιμοποιούνται σήμερα για να ελαττώσουν τη συχνότητα, τη σοβαρότητα και τη διάρκεια των επεισοδίων της ημικρανίας. Τα περισσότερα προληπτικά φάρμακα για την ημικρανία αναπτύχθηκαν αρχικά για τη θεραπεία άλλων ασθενειών, όπως επιληπτικές κρίσεις, κατάθλιψη, ή υπέρταση. Παραδείγματα προληπτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν  αντιεπιληπτικά, αντικαταθλιπτικά, βήτα-αποκλειστές, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.

 

Τι είναι η κεφαλαλγία τύπου τάσεως; Τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;

 

Οι κεφαλαλγίες τύπου τάσης εμφανίζονται τυχαία και συχνά και συνήθως είναι το αποτέλεσμα έντονους στρες, κόπωσης ή άγχους. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στους κροτάφους, μια συσφιγκτική αίσθηση γύρω από το κεφάλι "σαν στεφάνι", αίσθηση πίεσης, και σύσπαση των μυών του αυχένα και του κεφαλιού. Ο πονοκέφαλος συνήθως ξεκινά στο μέτωπο, στους κροτάφους, ή στον αυχένα. Η θεραπεία της κεφαλαλγίας τύπου τάσης μπορεί να περιλαμβάνει απλά παυσίπονα ή συνταγογραφούμενα φάρμακα, καθώς και τεχνικές αυτοβοήθειας, όπως τεχνικές χαλάρωσης και βιοανάδραση (biofeedback).

 

Τι είναι η αθροιστική κεφαλαλγία; Τι την προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;

 

Η αθροιστική κεφαλαλγία ονομάζεται έτσι γιατί τα επεισόδια εμφανίζονται σε "ριπές" (πολλά κατά τη διάρκεια της ημέρας). Ο πόνος ξεκινά με ελάχιστη ή και καθόλου προειδοποίηση και είναι συνήθως στη μία πλευρά του κεφαλιού. Συνοδά συμπτώματα αποτελούν συνήθως η δακρύρροια, η ρινική καταροή ή τα "κόκκινα μάτια". Η αθροιστική κεφαλαλγία, που πιστεύεται ότι προκαλείται από χημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο, έχει περιγραφεί ως η πιο έντονη κεφαλαλγία. Η θεραπεία για την αθροιστική κεφαλαλγία περιλαμβάνει συνταγογραφούμενα φάρμακα και χορήγηση οξυγόνου.

Χρήσιμες συμβουλές για τη φροντίδα ατόμων που πάσχουν από άνοια

Με τον όρο άνοια αναφερόμαστε στην έκπτωση των νοητικών ικανοτήτων του ατόμου, κυρίως της μνήμης αλλά και της κρίσης, του λόγου, της προσωπικότητας με συνέπεια τη σταδιακή έκπτωση της καθημερινής λειτουργικότητας του και την ανάγκη για φροντίδα από τρίτους.

Παρακάτω παρέχονται ορισμένες συμβουλές για μια καλύτερη ποιότητα ζωής στους ασθενείς:

          Καθιερώστε μια σταθερή καθημερινή ρουτίνα.

Ένα απλό και σαφές καθημερινό πρόγραμμα, διατηρώντας τις παλιές συνήθειες της ζωής του ατόμου εξασφαλίζει τάξη και ασφάλεια.

 

  1. Συμμετοχή στις δουλειές του σπιτιού.

Αναθέστε του απλές εργασίες, όπως είναι το δίπλωμα ρούχων, το σκούπισμα των πιάτων, το στρώσιμο του τραπεζιού. Η διαδικασία αυτή τονώνει την αυτοπεποίθηση του και τον κάνει να νιώθει ενεργό μέλος της καθημερινής ζωής της οικογένειας.

 

  1. Ενθαρρύνετε την ανεξαρτησία του ασθενούς στη σίτιση, στο πλύσιμο, στο ντύσιμο

Η λεκτική παρότρυνση, η υπενθύμιση και οι απλές οδηγίες βήμα-βήμα βοηθάνε.

 

  1. 4. Παροτρύνετε την ενασχόληση του ατόμου με δραστηριότητες που προσφέρουν ευχαρίστηση π.χ. ζωγραφική, πλέξιμο, ανάγνωση εφημερίδων και βιβλίων.

 

  1. Επιβραβεύστε τα θετικά στοιχεία στην προσπάθεια του ασθενούς.

Αποφεύγετε να εστιάζετε την προσοχή σε λάθη και προβλήματα και να ασκείτε κριτική.

 

  1. Μεταδώστε στο άτομο ηρεμία.

Μιλήστε αργά και ευγενικά. Το άγγιγμα των χεριών, η βλεμματική επαφή, οι χειρονομίες καθησυχάζουν τον ασθενή.

 

  1. 7. Χρησιμοποιείστε βοηθήματα μνήμης, τα οποία διευκολύνουν τον ασθενή να θυμηθεί και προλαμβάνουν τη σύγχυση. Για παράδειγμα, λίστες κάθε είδους, χρωματιστές ταμπέλες στις πόρτες των δωματίων. Ο προσανατολισμός επιτυγχάνεται με τη χρήση ημερολογίων και σημειωματάριων.

 

  1. Βοηθήστε τον ασθενή να φέρει στο νου του αναμνήσεις του παρελθόντος.

Το άτομο μπορεί να θυμηθεί καλύτερα γεγονότα από το παρελθόν παρά πρόσφατα. Άλμπουμ φωτογραφιών, προσωπικά αντικείμενα του ασθενούς, ενθύμια μπορούν να ξυπνήσουν αναμνήσεις.

 

  1. Ακούστε με τον ασθενή αγαπημένα τραγούδια της εποχής του.

Η μουσική προκαλεί χαλάρωση. Ακόμα και στα προχωρημένα στάδια της νόσου, η μουσική μνήμη παραμένει ενεργή.

 

  1. Οργανώστε μια έξοδο ή ακόμη και μια εκδρομή.

Η πρόσληψη νέων ερεθισμάτων είναι ιδιαίτερα επωφελής.

 

  1. Κάντε το σπίτι ασφαλές.

Λάβετε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ελαχιστοποιήσετε τους κινδύνους για πιθανό ατύχημα.

 

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι ένα άτομο με άνοια είναι ακόμα ένα μοναδικό και πολύτιμο ανθρώπινο ον, παρά την ασθένεια του.

Νόσος Parkinson

Ορισμός

Η νόσος του Parkinson είναι μια προοδευτική διαταραχή του νευρικού συστήματος που επηρεάζει την κινητικότητα. Η νόσος εξελίσσεται σταδιακά και μερικές φορές εκδηλώνεται αρχικά με έναν ελάχιστα εμφανή τρόμο σε ένα χέρι. Παρά το γεγονός ότι ο τρόμος είναι ένα από πιο γνωστά συμπτώματα της νόσου Parkinson, ωστόσο συχνά εμφανίζεται και με άλλα συμπτώματα όπως δυσκαμψία και βραδυκινησία (ελάττωση της ταχύτητας των κινήσεων).

Ακόμη και σε πρώιμα στάδια της νόσου του Parkinson οι εκφράσεις του προσώπου μπορεί να είναι ελαττωμένες (υπομιμία) ή/και τα άνω άκρα να μην αιωρούνται κατά τη βάδιση (να μένουν καθηλωμένα στον κορμό). Η ομιλία είναι δυνατό να γίνει πιο χαμηλής έντασης (υποφωνία) ή διακεκομένη. Τα συμπτώματα της νόσου του Parkinson τείνουν να χειροτερεύουν με την πάροδο του χρόνου.

Παρόλο που η νόσος του Parkinson δεν μπορεί να θεραπευτεί, τα σύγχρονα φάρμακα είναι δυνατόν να βελτιώσουν σημαντικά τα συμπτώματα και να επιβραδύνουν την εξελικτική πορεία της νόσου.

Συμπτώματα

Τα σημεία και συμπτώματα της νόσου του Parkinson μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά από ασθενή σε ασθενή. Τα αρχικά σημεία μπορεί να είναι πολύ ήπια και να περάσουν απαρατήρητα. Τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν από τη μία πλευρά του σώματος και παραμένουν χειρότερα στην πλευρά αυτή, ακόμα και μετά την εμφάνιση συμπτωμάτων και στις δύο πλευρές του σώματος.

Ανάμεσα στα σημεία και συμπτώματα της νόσου του Parkinson μπορεί να είναι:

• Τρόμος
• Επιβράδυνση των κινήσεων (βραδυκινησία)
• Δύσκαμπτοι μύες
• Διαταραχή της ισορροπίας και της σωστής στάσης του σώματος
• Ελάττωση ή απώλεια των αυτοματικών κινήσεων (π.χ. ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων, αιώρηση των χεριών με το βάδισμα κλπ.)
• Διαταραχές του λόγου
• Διαταραχή της ικανότητας γραφής (μικρογραφία)

Πότε πρέπει να επισκεφθώ γιατρό

Όταν κανείς παρατηρήσει στον εαυτό του ή σε οικείο του κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα που σχετίζονται με τη νόσο του Parkinson τότε πρέπει να επισκεφθεί νευρολόγο - όχι μόνο για την πιθανή διάγνωση της νόσου, αλλά και για τον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων και ασθενειών που προκαλούν παρόμοια συμπτώματα ή δευτεροπαθή παρκινσονισμό (parkinson plus σύνδρομα).

Πηγή: mayoclinic

Ξεχωρίζοντας τη νόσο Alzheimer από άλλες κύριες μορφές άνοιας

Η νόσος Alzheimer αποτελεί την πιο κοινή και την καλύτερα μελετημένη αιτία άνοιας.

Σημαντικές εξελίξεις έχουν σημειωθεί από το 1984, οπότε και ήταν η πρώτη φορά που καθορίστηκαν τα κλινικά κριτήρια της νόσου Alzheimer μέχρι το 2011, που δημοσιεύθηκαν τα νέα διαγνωστικά κριτήτρια της νόσου.

Χαρακτηριστικά, τα κριτήρια αυτά διαχωρίζουν ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων της νόσου Alzheimer (από προ-κλινική μορφή σε ήπια γνωστική διαταραχή και τελικά σε άνοια Alzheimer), όπως επίσης τονίζουν τη σημασία ειδικών βιοδεικτών για τη διάγνωση και την πρόγνωση της νόσου. Στην εποχή μας είναι εξαιρετικά σημαντική η σωστή διάγνωση του τύπου της άνοιας, καθώς αναμένεται η κυκλοφορία τροποποιητικών της νόσου σκευασμάτων.

Το τυπικό σύνδρομο της άνοιας στη νόσο Alzheimer αφορά συνήθως ένα αμνησικό σύνδρομο (λόγω βλάβης του ιπποκάμπου του εγκεφάλου), που συνδοεύεται από ελλείμματα στην εύρεση λέξεων, στην αναγνώριση του χώρου, σε διαταραχές των εκτελεστικών λειτουργιών και σε νευροψυχιατρικές μεταβολές. Συχνά, μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ των διαφόρων ανοϊκών συνδρομών, δεδομένης της αλληλοεπικάλυψης σε πολλά από τα κλινικά γνωρίσματα των ανοιών. Η νευροψυχολογική αξιολόγηση έχει βοηθήσει σημαντικά τους κλινικούς νευρολόγους και τους ερευνητές στην εντόπιση εξειδικευμένων διαταραχών και στον καθορισμό του τύπου της άνοιας.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένας μεμονωμένος δείκτης, βάση με τον οποίο μπορεί αξιόπιστα κανείς να ξεχωρίσει την άνοια Alzheimer από άλλες μορφές άνοιας. Η συνδυασμένη και ενδελεχής εξέταση των γνωστικών και νευροψυχιατρικών συμπτωμάτων συχνά μαζί με απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί να παρέχει μια πιο ακριβή προσέγγιση στον καθορισμό του τύπου της άνοιας